Okres wypowiedzenia umowy o pracę wynosi 2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące – zależnie od rodzaju umowy i łącznego stażu u danego pracodawcy. Przy umowie na okres próbny obowiązują krótsze terminy: 3 dni robocze, 1 tydzień albo 2 tygodnie.
Okres wypowiedzenia – tabela
W przypadku umowy na czas określony i nieokreślony decyduje staż pracy u tego samego pracodawcy. Uwzględnia się także wcześniejsze okresy zatrudnienia, nawet jeśli między umowami występowały przerwy.
| Rodzaj umowy | Staż pracy u danego pracodawcy | Okres wypowiedzenia |
|---|---|---|
| Na czas określony lub nieokreślony | Krócej niż 6 miesięcy | 2 tygodnie |
| Na czas określony lub nieokreślony | Co najmniej 6 miesięcy, ale krócej niż 3 lata | 1 miesiąc |
| Na czas określony lub nieokreślony | Co najmniej 3 lata | 3 miesiące |
Umowa na okres próbny ma własne, krótsze okresy wypowiedzenia:
| Okres próbny | Okres wypowiedzenia | Sposób liczenia |
|---|---|---|
| Do 2 tygodni | 3 dni robocze | Dni robocze |
| Dłużej niż 2 tygodnie | 1 tydzień | Pełne tygodnie kalendarzowe |
| 3 miesiące | 2 tygodnie | Pełne tygodnie kalendarzowe |
Jak liczyć okres wypowiedzenia?
Moment zakończenia umowy zależy od tego, czy okres wypowiedzenia określono w dniach, tygodniach czy miesiącach. Każda z tych jednostek podlega innym zasadom:
- Dni robocze – dotyczą 3-dniowego wypowiedzenia umowy na okres próbny. Nie wlicza się dnia złożenia wypowiedzenia. Liczenie rozpoczyna się następnego dnia roboczego. Sobota może być wliczona, natomiast niedziele i święta ustawowo wolne od pracy nie.
- Tygodnie – bieg 1- lub 2-tygodniowego wypowiedzenia rozpoczyna się w pierwszą niedzielę po dniu złożenia wypowiedzenia. Umowa kończy się w sobotę po upływie pełnego tygodnia albo dwóch pełnych tygodni.
- Miesiące – bieg miesięcznego albo 3-miesięcznego wypowiedzenia rozpoczyna się pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wypowiedzenie. Umowa kończy się ostatniego dnia odpowiedniego miesiąca.
Przykładowo, wypowiedzenie złożone 17 lutego przy miesięcznym okresie wypowiedzenia zaczyna biec 1 marca. Umowa rozwiąże się 31 marca. Przy 3-miesięcznym wypowiedzeniu złożonym 18 stycznia bieg rozpocznie się 1 lutego, a ostatnim dniem zatrudnienia będzie 30 kwietnia.
Datę końcową można ustalić w trzech krokach:
- Ustal rodzaj umowy i długość stażu u danego pracodawcy.
- Określ, czy okres wypowiedzenia jest liczony w dniach, tygodniach czy miesiącach.
- Wyznacz początek biegu i policz pełny okres zgodnie z właściwą regułą.
Staż pracy a długość wypowiedzenia
Staż potrzebny do ustalenia okresu wypowiedzenia oznacza zatrudnienie u danego pracodawcy, a nie łączny staż zawodowy ze wszystkich miejsc pracy. Sumuje się wcześniejsze okresy zatrudnienia u tego samego pracodawcy, niezależnie od rodzaju umowy i długości przerw między nimi. W określonych sytuacjach uwzględnia się także staż u poprzedniego pracodawcy, na przykład po przejściu zakładu pracy na innego pracodawcę.
Do stażu wlicza się również sam okres wypowiedzenia. Ma to znaczenie przy zbliżaniu się do progów 6 miesięcy i 3 lat. Pracownik, który w dniu złożenia wypowiedzenia nie ma jeszcze 3 lat stażu, może przekroczyć ten próg w trakcie wypowiedzenia. Wtedy należy zastosować dłuższy, 3-miesięczny okres wypowiedzenia.
Przykład: pracownik jest zatrudniony od 1 lutego 2022 roku i składa wypowiedzenie 21 grudnia 2024 roku. Trzy lata stażu upłyną 31 stycznia 2025 roku, a okres wypowiedzenia obejmuje także zatrudnienie w styczniu. Dlatego właściwy może być 3-miesięczny, a nie miesięczny okres wypowiedzenia.
Czy można skrócić albo wydłużyć okres wypowiedzenia?
Standardowy okres wynikający z Kodeksu pracy nie zawsze musi oznaczać faktyczny czas pozostawania w zatrudnieniu. Możliwe są następujące rozwiązania:
- Porozumienie stron – pracownik i pracodawca mogą uzgodnić dowolną datę zakończenia umowy. Nie jest wtedy konieczne zachowanie ustawowego okresu wypowiedzenia.
- Uzgodnienie wcześniejszego terminu po złożeniu wypowiedzenia – strony mogą skrócić okres wypowiedzenia, ale nie zmienia to trybu rozwiązania umowy. Nadal jest to rozwiązanie za wypowiedzeniem, a nie porozumienie stron.
- Skrócenie przez pracodawcę – przy upadłości, likwidacji pracodawcy albo innych przyczynach niedotyczących pracownika pracodawca może skrócić 3-miesięczny okres najwyżej do 1 miesiąca. Za pozostałą część okresu pracownikowi przysługuje odszkodowanie.
- Wydłużenie okresu – strony mogą ustalić dłuższy termin, jeżeli rozwiązanie jest korzystne dla pracownika. Szczególne zasady dotyczą między innymi pracowników odpowiedzialnych materialnie za powierzone mienie.
Podstawą tych zasad jest Kodeks pracy, w szczególności art. 36 i 361. Samo ustalenie właściwego terminu wymaga sprawdzenia rodzaju umowy, wszystkich okresów zatrudnienia u danego pracodawcy oraz tego, czy staż przekroczy ustawowy próg w trakcie wypowiedzenia.
